Polska · PL
Po akceptacji oferty: przekaż ustalenia do realizacji B2B
Klient przyjął ofertę, ale kto teraz odpowiada na pytania, zatwierdza materiał i odbiera pracę? Polskie badanie projektów IT pomaga przygotować przekazanie, które zachowuje sens handlowych ustaleń.
Zaktualizowano
Monika Woźniak · SustainabilityŹródło obrazu · CC BY 4.0. Prawdziwy zrzut pełnego akapitu autorskiego, tylko kadrowanie bez zmiany treści. https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Akceptacja otwiera następny zestaw pytań
Handlowiec otrzymuje zgodę na ofertę, przekazuje ją wykonawcy i wraca do rozmów z kolejnymi firmami. Tymczasem osoba realizująca usługę potrzebuje ustalić, kto odpowie na pytanie o brakujące dane i co dokładnie klient uzna za gotową pracę. W dokumencie mogą być cena oraz termin, a nadal brakuje warunków codziennej współpracy. To dobry moment, by uzupełnić ustalenia.
Przekazanie sprawy do realizacji powinno zachować powód zakupu, zakres obietnicy i sposób uzgadniania szczegółów. Nie wymaga od razu rozbudowanego systemu. Wymaga natomiast rozmowy o tym, jakie decyzje będą potrzebne i kto może je podjąć. Kontakt poznany podczas sprzedaży może organizować komunikację, lecz nie musi sam zatwierdzać wszystkich zmian.
Analizujemy polskie badanie projektów oprogramowania oraz praktyczne materiały Atlassian i Sii. Zestawiamy różne rodzaje źródeł: pomiar postrzeganej jakości, poradniki dostawcy i opis konkretnej realizacji. Nasze propozycje przekazania małej usługi informacyjnej są hipotetyczne. Nie przedstawiamy ich jako przetestowanego eksperymentu ani własnego wdrożenia u opisywanych firm.
Pytanie jest przydatne również poza IT. Osoba przygotowująca katalog produktów, dokumentację dla handlowców albo zestaw informacji o kontrahentach także potrzebuje określonego odbiorcy. Sposób współpracy dobiera się jednak do rzeczywistego zadania. Wynik dotyczący oprogramowania dedykowanego nie jest automatycznie wynikiem każdej usługi B2B.
Co zbadano w polskich projektach IT
Monika Woźniak opublikowała badanie w Sustainability 31 stycznia 2021 roku. Prace badawcze trwały od grudnia 2017 do maja 2020 roku. Dotyczyły tworzenia dedykowanego oprogramowania dla organizacji z polskiego sektora MŚP. Osobą reprezentującą klienta był pracownik wskazany przez zamawiającą organizację do bezpośredniej współpracy z zespołem IT.
Na ogłoszenie o badaniu odpowiedziało 48 firm, a do dalszej analizy wybrano osiem spełniających kryteria. Cztery stosowały metodyki klasyczne, a cztery zwinne. Następnie dobierano porównywalne projekty oraz przedstawicieli klientów. W ankiecie uczestniczyły 64 osoby, po osiem z każdej firmy wykonawczej. To selekcja według założeń badania, nie reprezentatywne losowanie polskich projektów.
Badaczka oceniała świadomość i zaangażowanie przedstawiciela klienta poprzez wywiad częściowo ustrukturyzowany. Na tej podstawie wyodrębniła osoby dopasowane i niedopasowane do stosowanej metodyki. W każdej z tych grup znalazły się 32 osoby, obejmujące oba podejścia do prowadzenia prac. Dobór grup nie był losowym przydzieleniem klienta do eksperymentalnej procedury.
Do porównania wykorzystano kwestionariusz Servperv dotyczący postrzeganej jakości. Opublikowany wskaźnik dla grupy dopasowanej wyniósł 80,55%, a dla niedopasowanej 49,10%. Wykres odtwarza te dwa indeksy. Nie pokazuje odsetka projektów zakończonych sukcesem, ponownych zakupów ani wzrostu przychodów. Różnica wynosi 31,45 punktu procentowego indeksu, a nie obietnicę poprawy sprzedaży o taki procent.
Wyniki uzasadniają pytanie o udział klienta w sposobie pracy. Nie rozstrzygają, czy samo spotkanie na początku projektu powoduje określony wzrost satysfakcji. Nie zalecamy też przypisywania kontrahentom etykiet dojrzałości na podstawie krótkiego kontaktu sprzedażowego. W rozmowie przydatniejsze są konkretne pytania o dostępność, wiedzę o zadaniu i prawo do decyzji.
Pięć ilustracji to autentyczne zrzuty pełnych akapitów tego opracowania, z zachowaniem treści i wskazaniem autorki. Korzystamy z licencji CC BY 4.0. Wybraliśmy fragmenty objaśniające próbę, znaczenie klienta, sposób pomiaru, interpretację i ograniczenia, aby czytelnik mógł sprawdzić zakres przytoczonych danych.
Monika Woźniak · SustainabilityŹródło obrazu · CC BY 4.0. Prawdziwy zrzut pełnego akapitu autorskiego, tylko kadrowanie bez zmiany treści. https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Monika Woźniak · SustainabilityŹródło obrazu · CC BY 4.0. Prawdziwy zrzut pełnego akapitu autorskiego, tylko kadrowanie bez zmiany treści. https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Przekaż powód zakupu razem z uzgodnionym zakresem
Wyobraźmy sobie niewielką usługę przygotowania informacji produktowych dla hurtowni. W rozmowie handlowej klient wyjaśnił, że pracownicy tracą czas na ustalanie, której wersji opisu użyć przy odpowiedzi kupującemu. Jeżeli wykonawca dostanie jedynie polecenie przygotowania tabeli, może oddać estetyczny materiał, który nie odpowie na to pytanie. Dlatego w notatce potrzebny jest powód zlecenia.
Zapisz, jaki materiał wejściowy uzgodniono i jaką jego część obejmuje dostawa. Następnie wskaż przykład wyjścia, który strony potrafią ocenić. W tym hipotetycznym zadaniu może to być jedna zaakceptowana karta produktu z oznaczeniem źródła i wersji. Uzgodnienie formatu nie jest jeszcze potwierdzeniem poprawności wszystkich danych w całym katalogu.
Przy przekazaniu pokaż także otwarte pytania. Jeżeli klient nie wskazał osoby zatwierdzającej nazwy, wykonawca powinien o tym wiedzieć przed rozpoczęciem pełnej pracy. Nie zamieniaj brakującej informacji w domyślne założenie. Osoba prowadząca sprzedaż może pomóc uzyskać odpowiedź, zamiast pozostawiać realizatorowi odtwarzanie intencji z kilku wiadomości.
Taka notatka powinna wskazywać datę i potwierdzoną wersję zakresu. Jeśli po przyjęciu oferty dochodzi dodatkowy wariant materiału, zapisz go jako nową sprawę do uzgodnienia. Oddziel dzięki temu to, co już obiecano, od prośby wymagającej sprawdzenia pracochłonności lub dostępności danych. Nie jest to porada dotycząca interpretacji umowy, lecz sposób porządkowania informacji roboczej.
Dobrze działa również oddzielenie potwierdzonej potrzeby od proponowanego rozwiązania. Klient może chcieć łatwiej odpowiadać na pytania kupujących, podczas gdy tabela jest dopiero wybraną formą dostawy. Zachowując obie informacje, realizator widzi, po co sprawdza układ materiału. Gdy proponuje zmianę, może wyjaśnić jej związek z potrzebą, zamiast bronić przypadkowego formatu tylko dlatego, że pojawił się w pierwszej rozmowie.
Ustal obecność klienta w codziennej pracy
Atlassian w opisie spotkania rozpoczynającego projekt proponuje uzgodnienie celu, ról i oznak powodzenia. To praktyczny materiał dostawcy narzędzi, przydatny jako zestaw pytań przygotowawczych. Nie traktujemy go jako drugiego badania polskich MŚP ani niezależnego potwierdzenia wartości z wykresu.
Zapytaj, kiedy klient może obejrzeć przykład i jaki zakres uwag jest w stanie przekazać. Osoba znająca proces może mieć mało czasu w okresie zamknięcia miesiąca. Osoba dostępna codziennie może potrzebować konsultacji z innym działem. Termin przesłania wersji roboczej powinien uwzględniać oba te warunki, zamiast opierać się na samym zapewnieniu o dobrej współpracy.
W materiale o rolach i odpowiedzialnościach Atlassian rozróżnia nazwę stanowiska od zadań przypisanych do osoby i proponuje identyfikowanie odpowiedzialności bez właściciela. W naszym przykładzie oznacza to osobne ustalenie, kto dostarcza materiał i kto sprawdza jego przydatność. Nie trzeba mnożyć stanowisk, aby zauważyć te różne zadania.
Poradnik uzgodnień zespołowych dotyczy wspólnych zasad komunikacji i współpracy. Można na tej podstawie zapytać, gdzie zbierać uwagi i jak oznaczać aktualną wersję. To nasza adaptacja pytań do małego zadania usługowego. Nie powtarzamy procentowych deklaracji korzyści z poradników jako efektów, których powinien oczekiwać konkretny polski klient.
Warto ustalić także zastępstwo na czas nieobecności osoby kontaktowej. Nie chodzi o dopisanie całego działu do każdej wiadomości. Wystarczy wiedzieć, kto może przyjąć pytanie i wskazać dalszą drogę, gdy główny rozmówca nie odpowiada. Jeżeli w danym okresie nikt nie może zatwierdzić przykładu, termin następnego etapu pozostaje założeniem do potwierdzenia. Samo wysłanie przypomnienia nie usuwa tej zależności.
Monika Woźniak · SustainabilityŹródło obrazu · CC BY 4.0. Prawdziwy zrzut pełnego akapitu autorskiego, tylko kadrowanie bez zmiany treści. https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Wrocławski przypadek pokazuje znaczenie etapu przekazania
W opisie projektu Trackforce opublikowanym przez Sii chodziło o uruchomienie zespołu we Wrocławiu dla amerykańskiej firmy. Dostawca opisuje budowę, prowadzenie i przygotowanie organizacji do przejęcia przez klienta. To znacznie większe zadanie niż hipotetyczne uporządkowanie informacji produktowych, więc nie przenosimy jego terminów na małą usługę.
Dla naszego tematu istotna jest różnica między przygotowaniem organizacji do przekazania a samym przekazaniem. Materiał dostawcy opisuje te etapy oddzielnie. Pozwala to zapytać także przy mniejszym zadaniu, czy materiał jedynie powstał, czy odbiorca już potrafi z niego korzystać. Samo wysłanie załącznika nie odpowiada na oba pytania.
Na stronie opisującej model Build–Operate–Transfer Sii wskazuje przygotowanie dokumentacji i przekazywanie wiedzy już w trakcie współpracy. To deklarowany sposób świadczenia usługi przez tę firmę. Opis przypadku i strona oferty mają tego samego wydawcę, nie są dwoma niezależnymi pomiarami skuteczności. Nie przypisujemy sobie tej realizacji ani nie przedstawiamy jej jako standardu dla każdej firmy.
W małym zleceniu można wcześniej uzgodnić sposób wyjaśnienia wyniku osobie odbierającej. Czy potrzebuje opisu kolumn? Czy powinna umieć wskazać brakujące źródło? Czy wiadomo, kto później poprawia materiał? Są to proponowane pytania o użyteczność dostawy. Odpowiedzi powinny wynikać z uzgodnionego zakresu, a nie z automatycznego kopiowania dużego modelu organizacyjnego.
Przy małej dostawie sprawdzenie gotowości odbiorcy może być bardzo konkretne. Poproś o wskazanie, gdzie znalazłby zatwierdzoną wersję opisu i komu zgłosiłby brak informacji. Jeżeli odpowiedź nie jest jasna, uzupełnij instrukcję korzystania w uzgodnionym zakresie. Taka rozmowa bada zrozumienie dostawy na danym etapie. Nie należy opisywać jej później jako pełnego audytu wykorzystania materiału przez całą firmę.
Sprawdź przekazanie na jednym przykładzie
Przed rozpoczęciem pełnej pracy poproś realizatora, aby własnymi słowami opisał cel i sposób odbioru. Następnie porównaj ten opis z tym, co potwierdził klient. Jeśli znaczenie zadania się rozchodzi, wyjaśnij różnicę na przykładzie. Taka próba służy wykryciu niejasności, nie zastępuje badań pokazujących długoterminowy wpływ na rentowność lub zadowolenie.
Przygotuj jedną próbną jednostkę pracy i poproś właściwą osobę o uwagi w uzgodnionym terminie. Odróżnij korektę błędu od zmiany oczekiwanego zakresu. Jeżeli w trakcie okazuje się, że materiał wejściowy jest inny niż zakładano, wróć do ustaleń. Kontynuowanie na niepotwierdzonych danych może jedynie powiększyć ilość pracy do ponownego sprawdzenia.
Zachowaj odpowiedź klienta z informacją, czego dokładnie dotyczyła. Zgoda na układ pierwszego przykładu nie musi oznaczać akceptacji wszystkich kolejnych treści. W zapisie kontaktu warto połączyć zatwierdzoną wersję, otwarte pytanie i następny krok. Wtedy kolejna osoba w zespole widzi, na jakim etapie jest rozmowa, zamiast zakładać zakończenie po ostatniej wiadomości.
Polskie badanie z lat 2017–2020 dotyczy określonego rodzaju projektów i postrzeganej jakości. Pozostaje użyteczne jako powód, by pytać o współpracę z klientem, lecz nie przewiduje wyniku twojego zlecenia. Po przyjęciu oferty ustal więc konkretne osoby, potrzebne odpowiedzi i sposób odbioru. To informacje, do których obie strony mogą wrócić podczas rzeczywistej realizacji.
Gdy zmienia się osoba prowadząca sprawę, przekaż jej również pytanie, na które klient jeszcze nie odpowiedział. Nowy opiekun powinien rozpoznać, co pozostaje otwarte i kto czeka na czyj ruch. Dzięki temu nie musi prosić kontrahenta o ponowne opowiedzenie całej historii. Proponowany zapis pomaga zachować ciągłość rozmowy, ale jego skuteczność warto ocenić we własnym zespole na rzeczywistych sprawach.
Monika Woźniak · SustainabilityŹródło obrazu · CC BY 4.0. Prawdziwy zrzut pełnego akapitu autorskiego, tylko kadrowanie bez zmiany treści. https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Postrzegana jakość w dwóch wybranych grupach klientów
Wskaźniki Servperv podane w sekcji 4 polskiego badania. Każda grupa liczyła 32 osoby. Są to indeksy postrzeganej jakości, nie procent projektów udanych lub ponownie kupujących klientów. Badanie nie było losowym eksperymentem.
% indeksu Servperv · 2020-05Przepisano dwa procentowe wskaźniki Servperv z sekcji 4: 80,55% i 49,10%. Badanie trwało od grudnia 2017 do maja 2020, artykuł opublikowano 31 stycznia 2021. W każdej grupie było 32 celowo dobranych uczestników z projektów oprogramowania dedykowanego w polskich MŚP, łącznie 64 osoby powiązane z ośmioma firmami IT. Klasyfikacja opierała się na wywiadzie i dopasowaniu do stosowanej metodyki, bez losowego przydziału. Różnica 31,45 punktu procentowego dotyczy indeksu, nie wzrostu sprzedaży lub prawdopodobieństwa sukcesu; nie wyznacza efektu samego przekazania sprawy.
Źródła: MDPI, Sustainability
Zobacz dane i źródła
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Grupa A: dopasowanie do metodyki | 80,55 % indeksu Servperv | MDPI, Sustainability: Sustainable Approach in IT Project Management—Methodology Choice vs. Client Satisfaction |
| Grupa B: brak dopasowania | 49,1 % indeksu Servperv | MDPI, Sustainability: Sustainable Approach in IT Project Management—Methodology Choice vs. Client Satisfaction |
Źródła i odniesienia
- Sustainable Approach in IT Project Management—Methodology Choice vs. Client SatisfactionMDPI, Sustainability · PL
Opublikowano · Data dostępu
Data dostępu
Data dostępu
Data dostępu
- Trackforce: transfer-ready operations in Wrocław with SiiSii Poland · PL
Data dostępu
Data dostępu